دنا 5
ساعت 4 بامداد روز 5 شنبه مورخ 7/6/92 به اتفاق 3 نفر از همنوردان بنام آقايان رحمت الله کاظمی- منصور عادلخانی- رسول بهزاديان و 2 نفر راه راهنما بنام -جاودانه- داميده ياسوج را ترک کرده و ساعت 6 صبح به روستای اوسپا رسيديم. در همان نگاه اول مسير صعود غير قابل عبور به نظر می رسيد . ديواره های صيقلی و مرتفع مقابلمان ما را به بازگشت فرا می خواند و غير قابل عبور بودن مسير را فرياد می زد . اما کو گوش شنوا ؟ هيجان عجيبی سراپای وجود مان را فرا گرفته بود و همگی ناخواسته به سمت مسيری حرکت میکرديم که در پيشانی اش يک آبشار پر ارتفاع قد کشيده بود . چشم انداز خيره کننده ی آبشار اوسپا ما را چنان سرگرم کرده بود که متوجه نبوديم بايد از ديواره های بلند آن خود را به بالا بکشانيم . ولی سرانجام با تلاش همنوردان موفق شديم از ديواره های صاف آن بالا رفته و برای نوشيدن آب در قسمت بالادست آبشار چند دقيقه ای را استراحت کنيم و به ياد 3 کوهنورد شيرازی که در همين منطقه سقوط کرده و جان شيرين خود را از دست داده بودند طلب آمرزش نموده و پس از خواندن فاتحه برای آنان سرود جاودانه سر دهيم و عکس ياد گاری بگيريم .سختی راه تازه شروع شده بود راهنما با انگشت اشاره در ميان ديواره سنگی سر به فلک کشيده مقابل ،رگه هایي را بما نشان می داد که قرار بود ما از يکی از همين رگه ها عبور کنيم.اطمينان خاطر راهمنايان در ما جرئت حرکت ايجاد کرده و تک تک مان را به اين باور رسانده بود که اگر آنها يکبار اين مسير را رفته اند پس چرا ما نتوانيم .البته جسارت و چالاکی آنان به ما قوت قلب مضاعف می داد . سرانجام با کلی تلاش به اولين گردنه ای رسيديم که به پرتگاههای بسيار مهيبی با عمق صدها مترمنتهی می شد . در آنجا بود که من و همنوردانم ناخودآگاه توقف کرديم .به نظر می رسيد که ديگر جرئت برداشتن يک قدم به جلو تر را نداريم .مدتی را عميقا نفس کشيديم و جرعه ای آب نوشيديم .نهايتا تجديد قوا شد وآماده ی حرکت شديم.البته مسيری را هم که آمده بوديم آسان نبود . ولی اکنون در مقابل خود ديواره ای را می ديديم که در وسطش شکافی رو به بالا قد کشيده بود و ما بايد خود را به اين شکاف می رسانديم . بهر تقدير دل به دريا زده و پشت سر راهنما يان حرکت کرديم البته با اين تصور که در يک باريکه راه آنهم در يک سطح صاف پيش می رويم.. خوشبختانه در نهايت آرامش و سکوت اين باريکه را ه را بسلامت طی کرديم. سمت پائين اين شکاف صدها متر پرتگاه و سمت بالايی آن نيز يک ديواره پر ارتفاع قرار داشت و ما می بايست بهر نحوی خودمان را با کوله های سنگين از ديواره های اين شکاف تقريبا ريزشی بالا بکشيم با اين علم که می دانستيم درهمين مسير بوده که قبلا سه کوهنورد شيرازی جان داده اند .امکانات و تجهيزات مجهزی نداشتيم . اول ياری خدا و بعد چالاکی و تبحر و توان و بالاخص جرئت و جسارات همنوردانم بود که ما را بالا می کشاند .ديواره هايی که بايد پيموده می شدند کم نبودند .يکی پشت ديگری ظاهر شده اما به راحتی زير پا گذاشته می شدند . لذت کوهنوردی در هنگامه عبور از مسيرهای سخت است که به اوج می رسد.البته وقتی تجربه و توان توام با رعايت مسائل ايمنی در انبان باشد ديگر صعب العبوری و ترس از مسير برای يک کوهنورد آگاه به مسائل کوه معنايی ندارد .به نيمه راه رسيديم و برای صرف صبحانه توقف کرديم .ساعت نزديک به 9 صبح بود. قصدمان صعود به سه قله بالای 4 هزار متر بود . در برنامه آن روز صعود به سه قله گنجانده شده بود. زود صبحانه را خورديم و حرکت آغاز شد .با بقيه مسير تا ارتفاع 4هزار متر ی يعنی زير قله قلات بزی مشکلی نداشتيم . در آنجا برای استراحت و صرف نهار مدتی را اتراق کرده کوله پشتی ها را کنار گذاشته وبه سمت قله ايستگاه حرکت کرديم .زمان زيادی طول نکشيد بر بالای اين قله قرارگرفتيم و پس از کمی توقف عزم صعود به قله آب سپا نموده و اين قله نيز فتح گرديد و حالا بايد خود را برای صعود به قله قلات بزی آماده می کرديم .خستگی برای گروه معنایي نداشت همه دوستان آماده فتح قله سوم شدند . بالا رفتن از ديواره های ريزشی قلات بزی چندان آسان نبود اما با تلاش همنوردان اين قله نيزدر ساعت 40/17فتح شد .
شب پای قله قلات بزی به خوشی سپری شد و صبح زود به سمت قله فردای قيامت حرکت کرديم و ساعت7 صبح بر بام فردای قيامت چشم انداز بی بديلی را نظاره گر شديم . اين قله مثل اسمش ابهت خاصی داشت و ما را حسابی تکون داد . فرود پس از فتح اين قله آغاز شد. فرودی که به مراتب از صعود حساس تر بود. پائين آمدن ازديواره های پر فراز تنگ شهيدان علاوه بر تجربه و پختگی جسارت خاصی را طلب می کرد. خوشبختانه اين فرود نيز در نهايت خوشی و سلامتی به پايان رسيد اما ياد و خاطراتش برای من و همنوردانم برای هميشه ماندگار باقی ماند.
به تماشای تاج زیبای کل خرمن
"قله کل خرمن" با ارتفاع 4180 متر از سطح دریا یکی از قله های مرتفع کوهستان دنا در غرب "قله نول" و مشرف بر منطقه زیبای "که گل" قد برافراشته است . مدتها بود تاج هلالی این قله زیبا ما را به خود می خواند و ما نیز منتظر فرصتی برای پای نهادن بر آن بودیم .
سرانجام در تاریخ 13/7/91 فرصت مهیا گردید و همنوردان (منصور عادلخانی ، عبداله مردانی ، رحمت اله کاظمی ، ابراهیم رستمی پور ، عبدالمحمد دانشی ، رسول بهزادیان ، قدرت اله کاظمی رضا کاظمی) راس ساعت 13.20 با ماشین از یاسوج حرکت کردیم . البته قرار براین بود آقایان عبدالحسین صالحی ، یحیی نظری و احسان نادری نیز بعدا حرکت نموده و به گروه ملحق شوند . ساعت 14.30 به انتهای جاده خاکی بالاتر از پاسگاه سرمحیط بانی " کل گل" رسیده و صعود در امتداد رودخانه که گل آغاز شد. در مسیر حرکت ، صدای زمزمه آب و عطر پونه و چوبل احساس طراوت و شادابی خاصی را به افراد گروه می داد .
پس از طی مسافت زیادی نزدیک به انتهای تنگه شروع به جستجوی جای مناسبی جهت اطراق شب نموده و سرانجام در دامنه دیواره سمت چپ تنگه اشکفتی هویدا گردید که ان را مرتب و جهت استراحت شب آماده کردیم . یا توجه به اینکه آقایان صالحی ، نظری و نادری که چند ساعت پس از گروه اول حرکت کرده بودند لذا اعضای گروه با روشن کردن آتش ، صدا زدن و استفاده از نور چراغ پیشانی سعی در راهنمای آنان داشتند که پس از مدتی آقای صالحی و سپس آقایان نظری و نادری به محل اسکان رسیدند. شب با هوای مطبوع نه چندان سرد کوهستان سپری نموده و ساعت 5.20 صبح روز زیر اسمان صاف و پر ستاره صعود را از سر گرفتیم . مسیر صخره ای خشن و با شیب تند همنوردان را به مبارزه می طلبید و آنان نیز با تمام توان چنگ در چنگ صخره ها پیش می رفتند . در ساعت 6.30 نمای زیبا و پر ابهت قله از دور نمایان گردید و نهایتا ساعت 8.15 پای بر قله گذاشتیم . از آن بالا نمای "قله بازن پیر" در سمت شرق و قلل "نمک ، برف کرمو و حوض دال" واقعا دیدنی بود . پس از تماشای مناظر اطراف و گرفتن عکس در ساعت 8.50 قله را ترک و پس از صرف صبحانه در ساعت 9.10 در پای قله ، عزم بازگشت نموده و مسیر تنگه را در پیش گرفتیم . در مسیر پس از جمع آوری وسایل در محل اقامت شب راه را ادامه و ساعت 11.40 به رودخانه رسیده و در راستای آن ادامه دادیم . ساعت 14.15 به چشمه " او سردو" رسیده و با خودرو آنجا را ترک و ساعت 15.25 وارد یاسوج شدیم .
اولين قله قله ی قد ويس در ضلع غربی دنا بود. آغاز صعود گردنه ميمند در ساعت ۶ بامداد بود. يک ساعت اول صعود به آرامی پست سر گذاشته شد تا که به تنگه شمليه دون رسيديم . زيبایی اين تنگه به گونه ای است که هر جنبنده ای را به وجد می آورد . کار عمده ما گرفتن عکس از چشم انداز خارق العاد ی اين تنگه بود . حدود ۲ ساعتی از تنگه که بالا رفتيم برای صرف صبحانه توقف کرديم . مابقی مسير روی برف پيموده شد تا که به دشت وسيع زير قله قد ويس رسيدم . از زيبايی اين دشت هر چه که بگويم کم است .زير قله گروه ديگری از کوهنوردان را ديدیم که يک روز قبل صعود خود را آغاز کرده و اينک در پای قله استراحت می کردند. ۱۰۰ متر بالادست اين گروه رد شده و به سمت قله از يک شيب تند بالا رفتيم و سرانجام ساعت ۳.۴۵ بر بام قله پا نهادم و ناظر چشم انداز بی بديلی شديم که قلم از نوشتنش عاجز است . ساعتی را روی قله سپری کرده و آنگاه تصميم به فرود گرفتيم . زمان فرود تا گردنه پائين دست قله زياد طول نکشيد و از آنجا نيز به سرعت به سمت پائين حرکت کرده و در ساعت ۹ شب به اتفاق تمامی همنوردان در چادر به صرف شام مشغول و شب را به خوشی تا صبح استراحت و صبح زود به طرف روستای آب ملخ حرکت و از آنجا راهی تخت سليمان شده از طبيعت و چشم انداز دل انگيز تخت سليمان نيز استفاده برده و نهايتا ساعت ۲ بعد از ظهر سوار اتوبوس به سمت ياسوج آمديم .اسامی همنوردانی که در اين صعود شرکت داشتند عبارتنداز -سيد رحمت الله کاظمی - سيد قدرت الله کاظمی. يحيی نظری - رستمی - بهزاديان - نادری-گودرزی
قله کل خرمن در جبهه مرکزی دنا واقع است . راحت ترين مسير دستيابی به اين قله از گردنه بيژن شروع شده و به گردنه برف کرمو منتهی می گردد . از آنجا می توان به خط الراس دنا صعود کرد و در طول مسير از قله های برف کرمو و قله نمک عبور کرد و به دامنه قله کل خرمن فرود آمد و مجددا به خط الراس رسيد و آنگاه راحت به قله صعود کرد. مسير فرود اين قله را می توان تنگه نول انتخاب کرد . در آن صورت کوهنوردان ناظر طبيعتی بکر و زيبا و وصف ناپذيری خواهند بود که در نوع خود بی نظير است.
قزل قله با ارتفاع 4378 متر يکی ديگر از قله های زيبا ولی سخت گذر دنا است.مبدا صعود به اين قله نيز روستای خفر می باشد .قزل قله در ضلع شرقی قاش مستان قرار دارد. مسير اين قله از تنگه کيخسرو شروع می شود. در طول مسير تنگ کيخسرو تا نزديک ارتفاع4000 متر چشم انداز وصف ناپذيری خلق شده است که کوهنوردان را مجذوب و محسور زيبايی های خيره کننده خود می نمايد .آب سرازير شده از چشمه زارهای مسير ده ها آبشار ديدنی بوجود آورده است.تمامی طول مسير تا غار يخی جويبارهای پر آب سرازير است. در کنار اين جويبارها سر سبزی و طراوت فرياد می زند.طبيعت اين تنگه با گلهای زرد و بنفش و قرمز چنان زيباست که خاطراتش در ذهن هر بينند ه ای تا ابد ماندگار باقی می ماند.غار يخی نزديک به قله جای بسيار زيبا و ديدنی برای غار نوردان است . قنديلهای يخی آويزان موجود در اين غار خيره کننده اند و رودخانه ای از يخ غارنوردان را به سوی عمق غار هدايت می کند .صعود به قله کاملا حرفه ای بوده و بايد از ديواره های سنگی با استفاده از حمايت های لازم گذشت و از يک مسير باريک ريزشی عبور کرد تا سرانجام به قله رسيد و جلوه ی بی نظيری از زيبائيها را نظاره گر شد.
پازن پير بلندترين قله جناح شرقی دنا می باشد که در خط الراس ضلع شرقی آن ساختار عظيمي از صخره های متعدد زيبای سنگی وجود دارد که هر کوهنوردی را بشدت مجذوب ساختار و شگفتی های عجيب و غريب دنيای کوهستان می نمايد. شگفتی هايی متشکل از تعداد زيادی قله و ديواره و دره ، يخچالهای طبيعی ، برف چالها ، چشمه ها که البته مضاف بر همه درست در دامنه پازن پیر دشتهای وسيعی مملو از گل و بوته و گياه نادر طبی وجود دارند که در نوع خود در دنیا بی نظیرند.
در دیواره های سنگی و سخت گذر پازن پیر نيز درختان عظيم الجثه " وهل ( سرو کوهی)" هر بیننده ای را محسور عظمت و بزرگی خالق بی همتا می کند.
اين قله به اين علت "پازن پير" نام گذاری شده است که در سالهای نه چندان دور چون شکار در مناطق کوهستانی به وفور پيدا می شد لذا شکارچيان به واسطه طولانی بودن مسير بندرت به اين قله می رفتند و در نتيجه شکارهای قله پازن پير فرصت پيدا می کردند تا عمر طولانی تری داشته و بدون دغدغه بدوران پير ی برسند.
برای صعود به قله پازن پير می توان از تنگ کبوتری از مجرای چال خرسی گذشت و از طريق تنگ کل اسپيد و ارد دشت گرگی شد و به قله صعود کرد.البته مسير عمومی و معروف صعود به اين قله از مبدا چشمه آب نهر واقع در جاده ياسوج کاکان شروع می شود. که ابتدا باید از اسد چاتی ،چم غنی، چال کلا ، معاش دون و مارپيت گذشت تا به گردنه خطير سوخته رسيد و از آنجا پس از عبور از قله های کر خدا و کل اسپيد وارد دشت گرگی شد و از آنجا راحت به قله صعود نمود.